۶۰، ۱۲۰ یا ۱۴۴ هرتز؟ نرخ نوسازی تلویزیون چقدر به کار شما میآید
اگر با کنسول بازی میکنید، این عدد مهمترین مشخصهی تلویزیون شماست. اگر فقط فیلم و سریال میبینید، تقریباً هیچ فرقی نمیکند.
نرخ نوسازی یعنی تلویزیون در هر ثانیه چند بار تصویر را از نو میکشد. ۶۰ هرتز یعنی شصت بار، ۱۲۰ هرتز یعنی صد و بیست بار. هرچه بیشتر، حرکت روانتر — ولی فقط وقتی که منبع تصویر هم آنقدر فریم بدهد.
نکتهای که فروشندهها نمیگویند
تلویزیون ۱۲۰ هرتز، فیلم ۲۴ فریمیِ سینمایی را جادویی نمیکند. تقریباً همهی فیلمها و سریالها ۲۴ یا ۳۰ فریم بر ثانیه ضبط میشوند و پخش تلویزیونی هم معمولاً ۵۰ فریم است. یعنی برای تماشای معمولی، ۶۰ هرتز کاملاً کافی است.
این عدد جایی خودش را نشان میدهد که منبع تصویر واقعاً فریم بالا تولید کند:
- کنسول نسل جدید (پلیاستیشن ۵ و ایکسباکس سری اکس) در بسیاری از بازیها ۱۲۰ فریم میدهد.
- کامپیوتر گیمینگ که به تلویزیون وصل میشود.
- پخش ورزشی با فریم بالا که هنوز در ایران رایج نیست.
پس چه بخرم؟
- فقط فیلم و سریال و ماهواره → ۶۰ هرتز. پول اضافهای که برای ۱۲۰ هرتز میدهید، بهتر است صرف اندازهی بزرگتر یا پنل بهتر شود.
- کنسول دارید و گاهی بازی میکنید → ۱۲۰ هرتز ارزشش را دارد.
- بازی جدی، شوتر رقابتی → ۱۴۴ هرتز و بالاتر، همراه با پنلی که تأخیر ورودی پایینی داشته باشد.
در فهرست امروز
- ۱۶ مدل با ۱۲۰ هرتز
- ۱۵ مدل با ۱۴۴ هرتز و بالاتر
نرخ نوسازی هر مدل، اگر در فهرست رسمی سازنده اعلام شده باشد، در جدول مشخصات صفحهی همان کالا نوشته شده است. اگر آن سطر را ندیدید، یعنی سازنده عددی برای آن مدل اعلام نکرده و ما هم از خودمان نمینویسیم.
پرسشهای پرتکرار دربارهی این راهنما
آیا ۱۲۰ هرتز کیفیت فیلم را بهتر میکند؟
نه به شکل معناداری. فیلمها ۲۴ فریم بر ثانیه ضبط میشوند و پخش تلویزیونی معمولاً ۵۰ فریم است؛ ۶۰ هرتز برای هر دو کافی است. این عدد وقتی مهم میشود که منبع تصویر — مثل کنسول بازی — واقعاً فریم بالا بدهد.
برای پلیاستیشن ۵ چه نرخی لازم است؟
پلیاستیشن ۵ در بسیاری از بازیها تا ۱۲۰ فریم میدهد، پس تلویزیون ۱۲۰ هرتز با پورت HDMI 2.1 انتخاب درستی است. بالاتر از ۱۲۰ برای این کنسول کاربردی ندارد.
چرا نرخ نوسازی بعضی مدلها در سایت نوشته نشده؟
چون سازنده برای آن مدل عددی اعلام نکرده است. ما مشخصهای را که در فهرست رسمی نباشد از خودمان اضافه نمیکنیم؛ یک عدد غلط روی صفحهی کالا از ننوشتنش بدتر است.